Юртимиз географик жиҳатдан қуёшли кунлар давомийлиги бўйича дунёдаги энг қулай ҳудудлардан бири ҳисобланади. Йилига ўртача уч юз кун қуёшли об-ҳаво шароити мавжуд бўлиб, бу қуёш энергиясидан фойдаланиш учун катта имконият яратади. Сўнгги йилларда республикамизда муқобил энергия манбаларини ривожлантириш давлат сиёсатининг устувор ё‘налишига айланди.
Малумки, энергия манбалари қайта тикланмайдиган ва қайта тикланадиган турларга бўлинади. Қайта тикланмайдиган энергия манбалари сифатида кўмир, нефт, табиий газни айтишимиз мумкин. Энг беҳисоб энергия манбаси сифатида қуёшни мисол қилиш мумкин. Шундай экан, нега қуёш нурлари энергиясидан самарали фойдаланмаслик керак? Қуёш энергиясига нафақат табиий ресурс, балки стратегик имконият сифатида қаралиши лозим
