Ичимлик суви – инсон ҳаёти учун энг муҳим табиий бойликлардан бири ҳисобланади. Унинг манбалари чекланган ва табиат томонидан узоқ муддатда тикланади. Ҳар куни миллионлаб инсонлар кундалик эҳтиёжлари учун ичимлик сувидан фойдаланади. Биз истеъмол қилаётган ичимлик суви эпидемик жиҳатдан хавфсизлиги, кимёвий таркиби бўйича зарарсизлиги,
ёқимли (ижобий) органолептик хусусиятларга эгалиги, радиация
жиҳатдан хавфсизлиги ҳамда инсон организмининг ичимлик сувига
бўлган эҳтиёжини қондириш даражасига келиши учун бир қатор
технологик босқичлардан ўтади ва тоза ичимлик суви истеъмолчиларга етказиб берилади.
Манбадан олинаётган сувни истеъмолга яроқли бўлган ичимлик сувига айлантириш анчагина меҳнат ва машаққат билан бирга молиявий маблағни ҳам талаб қилади. Шунга қарамай, бу қимматли ресурсдан фойдаланиш жараёнида кўп ҳолларда исрофгарчиликка йўл қўйилмоқда. Айниқса, ичимлик сувини ишлаб чиқариш ва уни истеъмолчиларга етказиб бериш тизимида бу муаммо янада долзарб тус олмоқда.
