Бугун юқори шиддат билан ривожланиб бораётган замонавий дунёда ичимлик сувига эҳтиёж шу даражада ортяптики, сув захираларини тўлдириб бориш имкони
қолмаяпти. Олимларнинг фикрига кўра, агар ичимликни асраш масаласига жиддий эътибор қаратилмаса, муаммоларга ечим топилмаса, 20–25 йилдан кейин
дунёдаги ҳар икки кишидан бири шу муаммога дуч келиши мумкин. Юқоридаги фактлардан келиб чиқсак, сувдан оқилона фойдаланиш, уни исроф қилмаслик масаласи нақадар муҳим ва жиддий эканини тушуниш қийин эмас. Инсониятнинг келажаги, яшаб қолиши бугунги авлоднинг сувга муносабатига боғлиқ бўлиб турибди.
Сув танқислиги масаласи юртимизни ҳам четлаб ўтмаяпти. Ўзбекистонда 2040 йилга келиб Амударё ва Сирдарёнинг сувлари камайиши оқибатида 33 фоизгача сув танқислиги муаммоси юзага келиши тахмин қилинмоқда. Афсуски, бу узоқ муддатдан кейин келадиган хавф эмас, бугунги кунимизда рўй беришни бошлаган жараёндир.
